okładka Doktor Faustus Żywot niemieckiego kompozytora Adriana Leverkühna, opowiedziany przez jego przyjacielaksiążka |  | Thomas Mann

Pobierz za darmo fragment ebooka

Produkt chwilowo niedostępny

Doktor Faustus Żywot niemieckiego kompozytora Adriana Leverkühna, opowiedziany przez jego przyjaciela książka

7,8

Moja ocena:

Sprzedaje i dostarcza: SIW Znak

Dodano do koszyka

Koszyk
Promocja -35%

Produkt niedostępny

Sprzedaje i dostarcza: SIW Znak

Opis treści

Przekład: Maria Kurecka i Witold Wirpsza
Wstęp i opracowanie: Hubert Orłowski

Powieści Manna wyczekiwano z niecierpliwością, czego najlepszym dowodem był wysyp recenzji i komentarzy po jej wydaniu w 1947 roku. Spodziewano się, że książka udzieli odpowiedzi na pytanie, dlaczego naród „poetów i myślicieli” stał się na dwanaście lat ojczyzną „sędziów i katów” (słowa Karla Krausa). Nie powinno zatem dziwić, że interpretacja „Doktora Faustusa” jako powieści-paraboli zdominowała jej recepcję, a stawianie znaku równości między kuszeniem Adriana Leverkühna a uwiedzeniem narodu niemieckiego przez nazizm stało się czytelniczym nawykiem.
Huber Orłowski we „Wstępie” do niniejszej edycji zwraca uwagę na nurt kontestujący tę tradycję. Przywołuje m.in. opinię Stanisława Lema: „Diabeł faszyzmu to wielki i straszny skutek przyczyn małych i trywialnych, to reakcja lawinowa, zapoczątkowana rozkładem społecznym. Tak więc «Doktor Faustus» milczy o Niemcach z czasów połowy naszego stulecia. Opowiada podniosłą historię pewnego artysty, który miał szczęście wyjątkowe przeżyć tragedię, a zatem rzecz pełną najgłębszej wymowy cierpienia uzasadnionego, winy i kary zasłużonej”.
Komukolwiek przyznamy rację, „Doktor Faustus” pozostanie arcydziełem sztuki powieściowej XX wieku.


„Samotny myśliciel i badacz, teolog i psycholog w swej pustelni, który w pożądaniu rozkoszy światowych i władzy nad światem zapisuje własną duszę diabłu – czyż nie nastał teraz właściwy moment, aby w tym obrazie ujrzeć Niemcy, dziś, gdy Niemcy dosłownie diabli wzięli. Wielkim błędem sagi i dramatu jest to, że nie wiążą Fausta z muzyką. Musiał być muzykalny, musiał być muzykiem. Muzyka jest obszarem demonicznym”.
Thomas Mann, „Niemcy i naród niemiecki”

„«Doktor Faustus» już w chwili powstania [...] stał się jednym z ważniejszych punktów w powojennej dyskusji na temat niemieckiej tożsamości. Dyskusja ta trwa do dzisiaj, do dzisiaj też książka Tomasza Manna odgrywa w niej istotną rolę. Ale obok tej dyskusji toczy się inna: to dyskusja na temat autonomii sztuki, suwerenności literatury. I tu również powieść Manna odgrywa rolę znaczącą: ta książka bardziej niż wszystkie inne jego dokonania skupia uwagę na etycznym wymiarze dzieła literackiego”.
Leszek Szaruga


Thomas Mann (1875–1955) – wybitny prozaik niemiecki, od 1933 roku na emigracji, autor esejów, pism publicystycznych i autobiograficznych oraz dzienników. Laureat Literackiej Nagrody Nobla z roku 1929 za powieść „Buddenbrookowie” (1901). Jego najważniejsze dzieła to opowiadanie „Śmierć w Wenecji” (1912) oraz powieści: „Czarodziejska góra” (1924), „Józef i jego bracia” (tetralogia publikowana w latach 1933–1943), „Doktor Faustus” (1947) i „Wyznania hochsztaplera Feliksa Krulla” (1954). W 1936 roku został pozbawiony niemieckiego obywatelstwa. Od października 1940 roku nadawał za pośrednictwem BBC comiesięczne mowy do niemieckich słuchaczy „Deutsche Hörer!”. Był reinterpretatorem niemieckiej tradycji romantycznej, a w swoich utworach często poruszał wątki biblijne. Jego powieści mają głęboko intelektualny i humanistyczny charakter.

Szczegółowe informacje na temat książki Doktor Faustus Żywot niemieckiego kompozytora Adriana Leverkühna, opowiedziany przez jego przyjaciela

O autorze

Thomas Mann

Thomas Mann (wł. Paul Thomas Mann) urodził się w 1875 roku. To niemiecki prozaik, eseista, jeden z najwybitniejszych pisarzy XX wieku. Uważany jest, obok Goethego, za najwybitniejszego pisarza niemieckojęzycznego. W 1929 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Jest autorem takich dzieł jak „Buddenbrookowie”, „Śmierć w Wenecji”, „Czarodziejska góra” i „Doktor Faustus”.

Inne jego dzieła to: „Upadła” (1894), „Mały pan Friedemann” (1899), „Buddenbrookowie” (1901), „Tonio Kröger” (1903), „Tristan” (1903), „U proroka” (1904), „Królewska Wysokość” (1909), „Śmierć w Wenecji” (1912), „Rozważania człowieka apolitycznego” (1918), „Czarodziejska góra” (1924), „Mario i czarodziej” (1930), „Józef i jego bracia” (1933-1943), „Historie Jakubowe” (1933), „Młody Józef” (1934), „Józef w Egipcie” (1936), „Józef Żywiciel” (1943), „Lotta w Weimarze” (1939), „Doktor Faustus” (1947), „Jak powstał Doktor Faustus. Powieść o powieści” (1949), „Wybraniec” (1951), „Wyznania hochsztaplera Feliksa Krulla” (1954), „Niemcy, słuchajcie!” (cykl mów radiowych, 1942).

Życiorys Thomasa Manna

Thomas Mann pochodził z Lubeki, hanzeatyckiego miasta wchodzącego w skład Cesarstwa Niemieckiego posiadającego jednak prawa samodzielnego landu. Jego ojciec należał do starej hanzeatyckiej rodziny, był hurtownikiem i senatorem miasta, natomiast matka była pochodzenia niemiecko-brazylijsko-kreolskiego. Starszym bratem Thomasa Manna był Heinrich, który również został uznanym pisarzem. Po śmierci senatora Manna rodzina przeprowadziła się do Monachium. Tam Thomas pracował w rachunkowości oraz korzystał z Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana jako wolny słuchacz. Ostatecznie pisarz mieszkał w Monachium aż do 1933 roku.

Nowele w dorobku literackim Thomasa Manna

Nowele Thomas pisał jeszcze przed końcem XIX wieku. W 1989 roku ukazał się pierwszy zbiór tekstów Mann pt. „Mały pan Friedemann”. Swoją pierwszą powieść napisał w 1900 roku w wieku 25 lat. „Buddenbrookowie” to saga rodzinna przedstawiająca dostatnie życie, a następnie upadek wielkiego mieszczańskiego roku hanzeatyckiego. Nie ma wątpliwości, że inspiracją do napisania powieści były własne doświadczenia rodzinne pisarza. Wydana w 1901 roku w dwóch tomach powieść „Buddenbrookowie” przyniosła młodemu Thomasowi Mannowi sławę w środowisku literackim. Rainer Maria Rilke, Samuel Lubliński, Gertrud Bäumer i inni znani krytycy literaccy określili to dzieło mianem wybitnego. W 1912 roku ukazała się „Śmierć w Wenecji” – najważniejsza nowela w dorobku przyszłego noblisty. Mann opowiada w niej historię starzejącego się cenionego pisarza Gustawa von Aschenbacha, który wybiera się na podróż do Wenecji. Tam zakochuje się w polskim chłopcu o imieniu Tadziu. Aschenbach dostaje obsesji na punkcie chłopaka – spędzając czas na plaży i w hotelu, tak naprawdę śledzi Tadzia i jego rodzinę. Choć bardzo chce uciec przed uczuciem, nie może się wydostać z Wenecji, co będzie miało tragiczne skutki.

W 1918 roku ukazała się książka „Rozważania człowieka apolitycznego”. Publikacja doprowadziła do otwartego konfliktu Thomasa z jego bratem. Thomas był zwolennikiem silnego cesarstwa, natomiast Heinrich miał poglądy demokratyczne. Kilka lat później Thomas zmienił poglądy polityczne, zwracając się ku demokracji, co ostudziło napięte nastroje w rodzinie.

Czarodziejska góra

Od 1913 roku rodziły się w Thomasie pierwsze koncepcje jego największego dzieła – „Czarodziejskiej góry”. Ostatecznie dzieło ukazało się w 1924 roku. To opowieść o losach młodego Hansa Castorpa, który odwiedza swojego kuzyna Joachima Ziemssena w sanatorium w Davos. Castorp planował spędzić w lecznicy 3 tygodnie, jednak jego pobyt przedłużył się do 7 lat. Powodem tej sytuacji było stwierdzenie u chłopaka gruźlicy. Hans dorasta i dojrzewa w środowisku bardzo nietypowym. Z jednej strony towarzyszy mu racjonalista Sttembrini, z drugiej Naptha – klerykał zgłębiający mistykę i gnostycyzm. Między nimi rozgrywa się symboliczna „walka o duszę” młodego Castorpa. „Czarodziejska góra” to uniwersalna, pełna symboli, paraboli i metafor opowieść o życiu, zamknięta w hermetycznym świecie, w którym czas i życie płyną inaczej niż w rzeczywistości. W powieści można doszukać się odniesień do wielkich powieści Marcela Prousta i Franza Kafki. W książce nie brakuje również nawiązań do autobiograficznych wspomnień autora.

W latach 1933-1943 ukazały się cztery tomy cyklu „Józef i jego bracia”: „Historie Jakubowe”, „Młody Józef”, „Józef w Egipcie” i „Józef żywiciel”.

Pozostałe książki Thomasa Manna to „Lotta w Weimarze” (1939), „Doktor Faustus” (1947), „Jak powstał Doktor Faustus. Powieść o powieści” (1949), „Wybraniec” (1951), „Wyznania hochsztaplera Feliksa Krulla” (1954) i cykl mów radiowych pt. „Niemcy, słuchajcie!” (1942).

W 1929 roku Mann otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Wśród kandydatów do tego wyróżnienia wymieniany był już od wydania „Śmierci w Wenecji” w 1913 roku. Nobla otrzymał „przede wszystkim za wielką powieść „Buddenbrookowie”, która stała się klasyką współczesnej literatury i której popularność nieustannie rośnie”. Część honorarium z nagrody przeznaczył na budowę niemieckojęzycznej szkoły w Obórkach, która została ukończona dwa lata później.

Mann był aktywnym krytykiem i przeciwnikiem ruchu nazistowskiego.

Mann, który należał do aktywnych przeciwników ruchu nazistowskiego, w chwili przejęcia przez Hitlera władzy w Niemczech znajdował się za granicą i tam też postanowił pozostać. Decyzja ta umocniła się w nim po pożarze Reichstagu w lutym 1933 roku niedługo po nominowaniu Hitlera na kanclerza Rzeszy. Stosunki z Mannami zerwał m.in. również noblista i dawny przyjaciel Gerhart Hauptmann, który pozostał w kraju. Początkowo rodzina Mannów mieszkała w Szwajcarii. Na początku 1936 Thomas Mann zrzekł się obywatelstwa niemieckiego, oświadczając, że nie powróci do Niemiec. W roku 1937 przyjął z rodziną obywatelstwo Czechosłowacji, jednak niedługo potem przenieśli się do znacznie bezpieczniejszych Stanów Zjednoczonych, gdzie zamieszkał także Heinrich oraz inni znani niemieccy pisarze walczący z hitleryzmem (na przykład Bertolt Brecht). Początkowo mieszkali w Princeton w stanie New Jersey, gdzie Mann wykładał gościnnie na Uniwersytecie w Princeton. Niedługo potem przenieśli się do Kalifornii i wybudowali tam nowy dom. Pod koniec II wojny światowej Mann uzyskał obywatelstwo amerykańskie. Po upadku dyktatury Hitlera Mann dalej pozostał na emigracji w Stanach Zjednoczonych (potem wyjechał znów do Szwajcarii, w 1952), tylko dwa razy odwiedzając swoją ojczyznę (ostatni raz w roku swej śmierci, 1955).

Mann zmarł w 1955 roku w Zurychu.

Książki Thomasa Manna na Woblinku

Książki Thomasa Manna znajdziecie w księgarni internetowej Woblink w formacie ebooka i książki papierowej.

Opinie i oceny książki Doktor Faustus Żywot niemieckiego kompozytora Adriana Leverkühna, opowiedziany przez jego przyjaciela

7,8

796 ocen / 0 opinii

razem z Lubimy Czytać
Oceń
Doktor Faustus Żywot niemieckiego kompozytora Adriana Leverkühna, opowiedziany przez jego przyjaciela

Doktor Faustus Żywot niemieckiego kompozytora Adriana Leverkühna, opowiedziany przez jego przyjaciela

Thomas Mann,

Ocena czytelników

7,8

796 ocen wspólnie z Lubimy Czytać

Moja ocena:
    • Doktor Faustus Żywot...

      Książka. Oprawa twarda

      52,00 zł  

    • bumerang
full