Opis treści
Utwór ten, dedykowany Stanisławowi Szpinalskiemu, uczniowi Paderewskiego i znanemu odtwórcy jego Krakowiaka fantastycznego, mimowolnie przywodzi na myśl utwór wielkiego mistrza, lecz niewiele ma z nim wspólnego; kompozycje te należą do dwóch różnych epok. U Grażyny Bacewicz fortepian ma specyficzną ostrość brzmienia, którą podkreśla używanie skrajnych rejestrów, ma swoistą szorstkość i cierpkość akordów zbudowanych z różnych zestawień kwintowo-kwartowo-sekundowych oraz wszelkiego rodzaju mikstur.
