Opis treści
Ciesząca się wielką popularnością wśród orkiestr smyczkowych Serenada op. 2 swoje prawykonanie miała 15 IV 1897 roku w Berlinie. Wykonała ją wówczas Berliner Philharmonisches Orchester pod dyrekcją H. Urbana (ówczesnego profesora kompozycji młodego, 21-letniego Mieczysława Karłowicza). Utwór składa się z czterech części, których liczba i tytuły (Marsz, Romans, Walc, Finał) wskazują na parantele dzieła Karłowicza ze znanymi wówczas w świecie muzycznym utworami Mozarta, Volkmanna, Czajkowskiego i Dvorka. Muzyka Serenady jest całkowicie oryginalnym tworem, a w znacznych jej partiach daje się wyczuć ów specjalny wyraz Karłowiczowskiej liryki. (Henryk Paweł Anders)
