Powieść jest połączeniem trzech gatunków literackich. To przede wszystkich historia obyczajowa, ale też thriler, gdzie wątek miłosny rwie się i odbudowuje przez niesamowite wydarzenia i często skrajne emocje. Ważną rolę pełni tu też poezja użyta jako podbudowa i ilustracja splotów i zwrotów akcji jako emocjonalny dialog kobiety i mężczyzny.
Piękno, które nie ma płci.Twarze bez duszy na szubienicy ciała.Mandragora we łzach,melancholia świata ze swymrozpalonym tętnem...Ta liryka to tak naprawdę rozpisany na obrazy esej o zauroczeniach, pasjach, uczuciach. nieustający ciąg metafor, w większości zaskakujących i oryginalnych, nie tylko w swych znaczeniach, popisach erudycyjnych czy dygresjach, ale również dzięki pulsującej ukrytym pięknem muzyce. Ta wyrafinowana estetyka pełni rolę służebną, bez względu na motywy ...
"Zamknęłam oczy, bo chciałam usłyszeć
Bardziej i dogłębniej panującą ciszę
Może to niemądre, może i wręcz głupie
Lecz przez to, co słyszysz, możesz wręcz osłupieć.
Nagle z głuchej ciszy brzęk szkła Cię obudził
Już w myślach widzisz przerażonych ludzi
Wielką kłótnię i szklanki w maczek potłuczone
I męża, co pewnie uderzył swą żonę."...
- fragment "Cisza w dźwiękach" fragment
Niecodzienne, oryginalne erotyki, w których elementy pozornie szarej rzeczywistości zaczynają znaczyć i tworzyć metaforyczne konteksty. Stają się nośnikami emocji, które podmiotowi tych wierszy trudno jest wyciszyć i odesłać w zapomnienie. Dominują krótkie formy, czasem miniatury o podtekście filozoficznym, o rzadko spotykanej urodzie słowa.
Poezja religijna, choć nie tylko, bo piękno otaczającego świata jest równie doskonałe, jak łaski otrzymane od Boga czy Matki Bożej. Stąd przemiennie, z jednej strony mamy w tej liryce nieustający hymn dziękczynny do Boskiej Opatrzności, z drugiej zachwyt i wzruszenie na widok rozkwitających pąków drzew czy świergotu ptaków. Delikatne, bez dydaktyzmu chrześcijańskie wyznanie wiary, z wszystkimi uniwersalnymi wartościami dotyczącymi świata i człowieka.
Rzecz o słowach, które potrafią zmieniać świat na dobre i złe. Częste aluzje do współczesności, tej społecznej i politycznej, bez wyraźnego wskazywania adresata, nawet kiedy przesłanie i idea są oczywiste i czytelne. To równocześnie tęsknota za bezinteresownością słowa, jako sprawcy dobra i piękna, również w sztuce czy poezji. Do tego piękne, kolorowe fotografie.
To wiersze o miłości, ale takiej, która nosi w sobie nadzieję na spełnione życie, niezależnie od różnych, często dramatycznych wydarzeń, rozstań czy powrotów. To równocześnie obrona własnego indywidualnego świata i jego wartości, nawet wówczas kiedy dominuje smutek czy niepokój, które w ostatecznym rozrachunku, są, jak napisze poetka, jedynie kołysanką na przemijający wieczór czy nadchodzącą noc..
Metafizyczny zachwyt na pięknem świata, z równoczesnym przeczuciem nadchodzącej katastrofy. Stąd suplikacje do Boga, Przyrody czy Historii, która miażdży swym bezwładem idee i wartości. Wyraźna fascynacja Baczyńskim i nie tylko, liryka regularnych fraz i klasycznych rytmów, i te zaskakujące w swej drapieżności oryginalne metafory i dygresje.
Poezja Z wierszem przez Ciechocinek to tomik poświęcony najpiękniejszemu z polskich uzdrowisk, w którym autor, po poetycku i niepowtarzalnie, przedstawia najciekawsze obiekty miasta. Miejsca te zasługują na takie właśnie potraktowanie, tak jak ludzie, którzy zadbali o ich piękno zewnętrzne i wewnętrzne. To dzięki tym ludziom, architektom, inżynierom, kapłanom, artystom i gospodarzom miasta, Ciechocinek nazywany jest perłą polskich uzdrowisk. Tomik kończą wiersze, napisane prz...
Metaforyczną formułą tej liryki jest wszechobecne uczucie, miłość wyznawana o różnych porach dnia i nocy, na tle pejzażu błyszczącego od słońca i zapachu łąki. Ten pejzaż ma w sobie coś z nie do końca wykreowanej metafizyki, w której przeciwności losu są nieuniknione, nawet jeżeli nad historią uczucia czuwał Bóg czy Opatrzność. Te romantyczne czy religijne odniesienia są często sakralizowane, tworzą sugestywną mozaikę przeżyć, w których jest miejsce na subtelną, delikatną ero...
Poezja uczuciowa, nastrojowa, delikatna, w której dominują pamięć i bogate w dygresje wspomnienia. To są takie szepty serca, które bez trudu trafiają do wrażliwej duszy potencjalnego słuchacza. Liryka śpiewna, sugestywna, w której prosta metafora znaczy o wiele więcej niż wyszukane fantazjotwórstwo, czy językowa ekwilibrystyka.
Wszechobecne elementy pejzażu; śnieg, wiatr, drzewa, poziomki, piwonie, motyle, księżyc, czy tytułowe gwiazdy, tworzą mozaikę nie tylko wyrażanych uczuć, tęsknot, marzeń, to równocześnie metafizyczna zaduma nad przypadłością losu, który nie zawsze jest łaskawy. Liryka, w której dramatyczne przeżycia przeplatają się z nadzieją, gdzie rozpacz ustępuje miejsca nieoczekiwanej radości, a ból przemienia się w kolejne doświadczenie, które daje się oswoić. I ta podskórnie pulsująca m...
W tym śmiertelnym śnie, jakim jest życie, światło miłości prowadzi każdego człowieka indywidualnie zdefiniowaną drogą doświadczeń. Towarzyszące im emocje i myśli są perfekcyjnie dobrane, by mógł w pełni poczuć frajdę wahadła dualizmu, od dołków cierpienia do wyżyn szczęścia. Prowadzą człowieka krok po kroku, aż uświadomi sobie, że to tylko gra, po czym odbiera wszystko takim, jakie jest. Wtedy tragedia i komedia stają się bliźniaczymi siostrami, a sprzeczność między nimi jest...
Ta liryka jest misterium wiary, głęboko i po ludzku przeżywanej. Wiary, która jest jednocześnie misją, jaką stanowi pochwała życia, które jest cudem bezcennym i niepowtarzalnym. Dlatego trzeba je chronić, nie tylko w imię Boga, jedynego Architekta Świata, ale również za sprawą godności, która z natury rzeczy jest przynależna każdemu człowiekowi. Ale o tą godność, o tą wiarę, w chwilach zwątpień czy załamań należy walczyć, z nadzieją na późniejsze Boże błogosławieństwo....
