Opis treści
Dziennik podróży z Rzymu do Florencyi przedsięwzięty 4go Maja 1830 Henrietty Ankwiczówny jest szczególny z kilku powodów. Sa to 82 stroniczki gęsto zapisane przez 19-letnią panienkę, której wiedza na temat Włoch, ich kultury materialnej i duchowej, była zaskakująco duża. Opis trasy podróży, przebytej z rodzicami, kuzynką i w szerszym gronie, jest bardzo ciekawy tak pod kątem faktograficznym, jak i językowym.
Urodzona w Machowej hrabianka Henryka Ewa Ankwiczówna, za granicą nosząca imię Henrietta, po latach miała wrócić z rodzicami do Polski i zamieszkać w Krakowie, w Willi Decjusza. W czasie pobytu w Rzymie poznała Adama Mickiewicza i stała się bohaterką kilku jego utworów jako Ewa, ciccerone lub adresatka wierszy. Jej Dziennik, napisany po polsku na prośbę poety, zawiera wzmianki o jego utworach jako źródle przyjemności i pociechy oraz o nim jako przywoływanym parokrotnie Autorze.
Rękopis Ankwiczówny (przechowywany w Bibliotece Polskiej w Paryżu) został odczytany i przetranskrybowany, opatrzony wstępem i objaśnieniami przez Marię Cieślę-Korytowską oraz zilustrowany licznymi wizerunkami włoskich zabytków, o których pisze autorka Dziennika. Dużą atrakcję książki stanowią niewątpliwie reprodukcje rękopisu, które dzięki opracowaniu graficznemu stają się łatwiej czytelne.
