"Sonety Kościeliskie" powstawały przez rok: pięćdziesiąt dwa sonety, jeden tygodniowo, tyle ile tygodni w roku. Był to rok 2020. Cykl ma formę fugi literackiej. Pięćdziesiąt dwa sonety rozmieszczone są na dziesięciu osiach tematycznych odpowiadających planetom - każda planeta to osobna sfera życia: władza i tożsamość, emocje i etyka, praca i finanse, miłość i kultura, ciało i natura, rodzina i tradycja, czas i porządek, wiedza i nauka, twórczość i sztuka, religia i śmierć....
Co widać przez taflę wody? Odbicia, załamania światła, falujące zielenie roślin, ślady ruchu i kształty istniejące pomiędzy rzeczywistością a jej wyobrażeniem. Akwarium to zbiór wierszy o przenikaniu się światów, o tym, co dzieli i łączy, o nieustannej próbie przekroczenia niewidzialnych granic. To poezja oniryczna, zanurzona w żywiole wyobraźni, w której każda fala może odsłonić nowy sens. / Agnieszka Herman
Najłatwiej byłoby nazwać "Ułamek wieczności" poezją podróży, pamięci i kobiecości. Problem w tym, że ten tomik szybko wymyka się takim etykietom. Obok Galway, Sewilli, Edynburga czy Bordeaux równie ważne są tu: kawa przed lotem, walizka z zacinającym się kółkiem, chipsy na święta, second-hand czy kot zaglądający do piekarnika. Małgorzata Kozłowska-Doczyk nie szuka poezji w "muzeach wzniosłości". Interesuje ją bardziej to, co wydarza się "tu i teraz", co jest zanurzone w metaf...
Szkoła w Klerykowie nie jest zwykłą szkołą. To miejsce, w którym uczniowie mają nie tylko się uczyć, ale też zapominać, kim są. Mają mówić po rosyjsku, myśleć po rosyjsku i uznać, że własny język, historia i pamięć są czymś niewygodnym. Marcin Borowicz i jego koledzy dorastają pod ciągłym naciskiem. Są reprymendy, strach, wstyd, posłuszeństwo i codzienne ćwiczenie charakteru - choć nikt nie pyta, czy właśnie takiego charakteru naprawdę potrzebują. A jednak pod tym wszystkim p...
"Wałbrzych moje miasto - mój dom" to zbiór wierszy wydanych z okazji 600-lecia Wałbrzycha. Autorka wierszem opisuje swoje miasto, jego historię, ciekawe, warte zobaczenia miejsca. Uroku książce dodają ilustracje wykonane przez wałbrzyskie przedszkolaki - kolorowe, przedstawiające Wałbrzych widziany oczami dziecka. Marzeniem autorki jest zachęcenie młodych wałbrzyszan do poznawania miasta, odkrywania jego uroków, tajemnic, zaś starszym mieszkańcom, umożliwienie odbycia sentyme...
To poetycka opowieść o drodze - tej historycznej, prowadzącej przez pustynie, stepy i miasta dawnego Wschodu, oraz tej wewnętrznej, którą przemierza każdy człowiek. Motyw Jedwabnego Szlaku to metafora życia, spotkania kultur, przemijania i nieustannego poszukiwania sensu. Obrazy pustyni, ruin, karawan i współczesnej "infostrady" łączą przeszłość z teraźniejszością, pokazując, że zmieniają się środki podróży, lecz nie zmienia się ludzka tęsknota. / Agnieszka Herman...
"ziemia, niebo" to tomik zakorzeniony w konkrecie: w stacji benzynowej w Kiseljaku, w godzinie 19:40 nad Atlantykiem, we włosie mamy znalezionym między stronami Mickiewicza, w zakładanych po raz ostatni skarpetach z alpaki. Szopa zbiera chwile, które inni uznaliby za zbyt pospolite, i właśnie w nich zapisuje miłość, bliskość, śmierć i humor. Jego wiersze nie wrzeszczą w niebogłosy, raczej milczą razem z bohaterami, trzymają kogoś za rękę, gdy zasypia, wychodzą rano na balkon....
"Blizny" to wiersze człowieka, który trochę już w życiu dostał i nie próbuje tego pudrować. Jest tu strata, przemijanie, zmęczenie, tęsknota za ludźmi i momentami, które już nie wrócą. A jednocześnie te teksty nie toną wyłącznie w mroku, co jakiś czas przebija przez nie czułość, pamięć o bliskich i zwykła potrzeba, żeby mimo wszystko jeszcze się nie poddać.
"Kwantofrenia" Cezarego Lewanowicza jest niczym system zarządzania życiem, w którym każdy organizm - od człowieka po jętkę i jemiołę - dostaje swój kod i zostaje wciągnięty w chłodną logikę katalogu. Efekt jest niepokojący. Bo kiedy człowiek pojawia się tu jako jeden z wpisów: powtarzalny, wariantowy, pozbawiony uprzywilejowania, coś zaczyna się kruszyć. Ta pozycja, perspektywa, z której zwykle opowiada się o świecie. To już nie antropocentryczne gadanie przez mikrofon, to au...
Gdy zabieramy się za „Dzikie poziomki”, pojawia się przed nami słowo "smultronstället", które wprawia nas w osobliwy stan. Nie ma dobrego polskiego określenia na to słowo i chyba właśnie o to chodzi: o miejsce, którego nie da się do końca nazwać, ale które każdy intuicyjnie rozpoznaje. To wiersze o potrzebie znalezienia własnego kawałka podłogi, swojego parapetu, swoich dziesięciu minut ciszy przed resztą świata - i o tym, że to może być właśnie kwintesencja naszego przeżywan...
Świat nie runął, tylko się rozszczelnił. Na pierwszy rzut oka wszystko przecież działa: praca, zakupy, rozmowy. A pod spodem ciągnie się przemoc, wojny, zmęczenie, coś nienazwanego, o czym nie chcemy już nawet słyszeć w naszym codziennym zabieganiu. Widzimy to i uczymy się z tym żyć. Nie z przekonania, raczej z bezwładu. To nie wielkie zło jest tu najważniejsze, tylko ta cicha, lepka zgoda, która pozwala mu trwać. Język już nie jest w stanie tego opowiedzieć. Słowa się zużyły...
"Janko Muzykant" to jedno z najbardziej przejmujących opowiadań Henryka Sienkiewicza - krótka historia chłopca, który słyszał więcej niż inni, ale urodził się w świecie, który nie miał dla niego miejsca. Janko, ubogi i chorowity, żyje na marginesie rzeczywistości, w której talent nie jest wartością, lecz ciężarem. Muzyka staje się dla niego jedyną przestrzenią wolności - czymś, co istnieje tuż obok, a jednocześnie pozostaje nieosiągalne. To opowieść o wrażliwości zderzonej z ...
To nie jest książka z odpowiedziami, co ironicznie sugeruje okładka. To arkusz świata, w którym wszystko powoli się rozmazuje. W tych wierszach splatają się pamięć i jej erozja, historia i codzienność, sacrum i procedura. Mit, technologia i instytucje próbują nadać sens temu, co z natury wymyka się porządkowi. Każde "pytanie" odsłania raczej kruchość ludzkich konstrukcji niż pewność wyboru. To poezja o cywilizacji, która wciąż zaznacza kratki, choć nie ma to już żadnego sens...
„Inne światy” biorą poezję za rękę i prowadzą ją tam, gdzie zwykle dostojne wersy nie zapuszczają się w lakierkach: do lochów, na martwe statki, pod miasta w zarazie, na śnieżne respawny, w brudne dialogi i czyste olśnienia. Czasem są to ekfrazy, czasem kryptocytaty, czasem literacka kontrabanda przemycona z ekranu do języka. Jeśli znasz te tytuły, opukasz drugie dno tych wierszy. Jeśli nie znasz – i tak poczujesz, że stawka jest prawdziwa, a ta poezja doskonale radzi sobie s...
Kruchość życia w tych wierszach ma wymiar fizyczny: świadomość od nieświadomości dzieli trwałość tętnicy. Autor – lekarz – porusza się w przestrzeni, gdzie istnienie jest materią podlegającą rozpadowi; w nozdrzach czuć formalinę, a ciało zapisuje własny koniec. Życie przypomina tu chodzenie po lodzie cienkim jak kartka papieru, a jedynym spoiwem pozostaje drobna nić relacji – obecność „jej”, która na chwilę utrzymuje świat w całości. „Mgnienia” są zapisem momentów pomiędzy tr...
Poznańska kamienica, a w niej ciemne mieszkanie, i rzeczywistość, która kurczy się do rozmiarów butelki. Piotr, niegdyś ceniony tłumacz i intelektualista, dziś toczy walkę o każdą minutę trzeźwości. W jego hermetycznym, wyniszczonym przez alkohol świecie, granica między dnem a trwaniem jest cienka jak warstwa farby na starej ścianie. Wszystko zmienia się w chwili, gdy przez próg mieszkania przechodzi bezdomny kot. To nie jest jednak sentymentalna opowieść o uzdrowieniu. To su...
Czy człowiek naprawdę może się zmienić? Ebenezer Scrooge wierzy wyłącznie w liczby, bilanse i chłodny rozsądek. Święta są dla niego zbędnym rytuałem, a drugi człowiek - kosztem. Jednej nocy zostaje jednak zmuszony do konfrontacji z własnym życiem: tym, kim był, kim jest i kim może się stać."Opowieść wigilijna" Charlesa Dickensa to klasyczna historia przemiany, która nie traci aktualności w świecie pośpiechu, presji i nieustannego liczenia zysków oraz strat - także tam, gdzie ...
"Pieśniarz" to zbiór sześciu opowiadań osadzonych we współczesnych, realistycznych przestrzeniach: szkole, parku, mieszkaniu czy odległej wsi. Ich bohaterowie - dzieci i dorośli - trafiają w sytuacje, które z pozoru wyglądają niewinnie, lecz stopniowo odsłaniają swój mroczny, zdeformowany rdzeń. Szkolna legenda zaczyna żyć własnym życiem, fascynacja zamienia się w obsesję, relacja w pułapkę, a strata w impuls do przemocy. Nad tymi historiami unosi się tytułowy "Pieśniarz" - p...
Burnettto to powieść o żałobie, emocjonalnym zaniedbaniu i odzyskiwaniu życia krok po kroku. Książka pokazuje, że izolacja daje pozorne bezpieczeństwo, ale prawdziwy wzrost zaczyna się wtedy, gdy ktoś odważy się wyjść poza własny lęk.Wydanie zostało uzupełnione o zadania dla uczniów, które pomagają odczytać powieść we współczesnym kontekście jako historię o samotności, odpowiedzialności i potrzebie relacji.
Poezja lingwistyczno-konceptualna we własnym idiomie staje się znaczącym osiągnięciem. Podziwiam precyzję wyrazu i pomysłowość w operowaniu słowem. Akrostych narzuca ograniczenie, przymusza do zadanej formy, a tymczasem poetka radzi sobie z tymi wymogami z niezwykłą lekkością. Zamysł i spełnienie przypominają Barańczakowe poważne zabawy poetyckie. Podziwiam rozwiązywanie kłopotów z polskimi literami "ę" czy "ń". W przy igrek niejako naturalnie pojawia się Yeti (skądinąd bohat...
„Wesele” to jeden z najważniejszych dramatów w historii polskiej literatury i jednocześnie błyskotliwy portret społeczeństwa przełomu wieków. Akcja rozgrywa się podczas autentycznego wesela poety z chłopką, gdzie przy jednym stole spotykają się inteligencja i chłopi, marzenia o wspólnocie i twarda rzeczywistość podziałów. Wraz z kolejnymi scenami na jaw wychodzą narodowe mity, lęki, ambicje i złudzenia, a realistyczny obraz miesza się z symboliką i wizjami. Stanisław Wyspiańs...
„Świętoszek” to komedia o obłudzie, która zakłada maskę cnoty i bez wstydu rozsiada się w cudzym domu. Tartuffe wchodzi do rodziny jak kaznodzieja – skromny, pobożny, rzekomo bezinteresowny – a krok po kroku przejmuje władzę, pieniądze i sumienia. Wystarczy kilka wielkich słów o moralności, by rozsypał się zdrowy rozsądek, a naiwność zaczęła udawać dobroć. Molière bezlitośnie punktuje społeczną hipokryzję i naszą wieczną skłonność do wierzenia w „świętych na pokaz”. „Świętosz...
"Światło" nie prowadzi do jasnych konkluzji i nie chce nikogo ratować. To tom o świecie po instrukcjach obsługi - pełnym napięć, pustych obietnic i drobnych przebłysków sensu. Wiersze Moniki Telki są precyzyjne, uparte i odporne na łatwe porywy serca. Ta poezja nie świeci dla ozdoby - raczej sprawdza, co jeszcze da się zobaczyć w mroku codzienności.
Ta książka mówi o intymności jako o przestrzeni, w której można być sobą. Bez masek, bez udawania, bez potrzeby tłumaczenia się ze swoich emocji. Wiersze Agnieszki Walczak skupiają się na relacji między dwojgiem ludzi, na tym, jak bliskość zapisuje się w ciele i pamięci - w dotyku, oddechu, napięciu chwili. Obok krótkich, skupionych wierszy pojawiają się tu także fragmenty prozy poetyckiej, bardziej rozbudowane, sensualne, pozwalające wejść głębiej w obraz i zostać w nim na d...
"Skąpiec" to komedia o pieniądzu, który przestaje być narzędziem, a staje się bożkiem. Harpagon kocha tylko jedno - swoje złoto. Rodzina, miłość, szczęście dzieci? Miłe dodatki, o ile nie kosztują ani grosza. W świecie, w którym wszystko ma cenę, uczucia licytowane są jak na targu, a spryt walczy z chciwością na każdym kroku. Molire pisze bez litości, ale i bez nadęcia. "Skąpiec" bawi do łez, a jednocześnie trafia tam, gdzie boli: w naszą obsesję kontroli, strach przed stratą...
To tom wierszy pisanych z potrzeby przyszpilenia myśli, emocji, drobnych obserwacji codzienności. Rymy pojawiają się tu jako narzędzie porządkowania doświadczeń: czasu, relacji, ciała, starzenia się, pamięci i niepokoju. Obok wierszy autotematycznych są tu także teksty o kobietach, rodzinie, depresji, naturze i przemijaniu. Całość układa się w zapis życia widzianego z perspektywy dojrzałości, z powracającymi niczym księżyc motywami i pytaniami.
[...] By smakować wiersze Alicji Santarius, daj sobie chwilę dłuższą albo nawet cały wieczór, by niczego nie uronić z ich piękna i mądrości. Autorka, w swoim najnowszym tomiku "Od środka", uchyla w wierszach rąbka zasłony, spoza której wyłania się Jej bogaty świat pełen obserwacji i przemyśleń. W niebanalny sposób zadaje sobie i nam, czytelnikom, pytania o sens istnienia, o trwanie. [...] Elżbieta Holeksa-Malinowska
Czterolistne konie Moniki Marii Olech to poezja niezwykle osobista i osobna; refleksyjnie i z refleksem oddająca współczesne rytmy życia i myślenia. Kreatywna tym rodzajem kreatywnoś[ci], który okazuje się filarem sztuk[i] przetrwania. Sięgająca często po francuskojęzyczne wtrącenia, co uwiarygodnia opisywaną w niektórych częściach rzeczywistość emigracyjną, prowadzi jednak nie tylko do "poznawa[nia] cudzych tajemnic istnienia", ale i pozwala "poznać tajemnicę własną"....
Od autora: Z wody powstałem i w wodę się przemienię Z niektórymi z Państwa, to nasze pierwsze spotkanie. Z innymi kolejne, ale dzieli je wiele lat. W tym czasie pogłębiłem wiedzę o ogólnie rozumianym świecie, a przede wszystkim - o sobie. Zajrzałem, jak dotąd dla mnie, w nieodgadnione głębiny przeszłości, umiejąc tym razem nazwać je po imieniu. Niezmienna natomiast pozostała we mnie młodzieńcza ciekawość funkcjonowania mechanizmów wszechświata, naiwność zadawanych pytań i pew...
"Prace Specjalne" to poezja, która zamienia codzienne rytuały w liryczne doświadczenia. Renata Winczewska z niezwykłą wrażliwością pokazuje, że każda chwila, nawet ta najbardziej zwyczajna, może być pełna znaczenia. Ten tom to podróż przez życie - zabawna, ironiczna, ale też pełna czułości. Zajrzyj do świata, gdzie nic nie jest tak proste, jak się wydaje, a każde słowo ma swoją wagę.
"Szepty" Iwony Świerkuli to zbiór poezji, w którym codzienność przemawia dyskretnym, niemal niesłyszalnym głosem. Każdy wers odsłania obraz zaklęty w drobnych szczegółach - odgłos kroków, szelest liści, ślady na ścieżkach. Świerkula pokazuje, że w najprostszych momentach kryje się coś więcej, coś, co wymyka się słowom, a jednak zostaje z nami na dłużej. To poezja, która zaprasza do wsłuchania się w zwyczajne chwile - takie, które w biegu życia łatwo przegapić, a które tutaj n...
"Owoce" dojrzewają w emocjach, wspomnieniach i ulotnych momentach, które zostawiają po sobie słodki lub cierpki posmak. To wiersze, które kroją rzeczywistość na soczyste plastry - pełne barw, zapachów i dźwięków. Są tu skórki wspomnień i pestki pytań, miąższ intymnych przeżyć i kwaśne nuty codziennych rozczarowań. Smak tych tekstów zmienia się w zależności od nastroju czytelnika - raz przywodzi na myśl dojrzałą morelę, innym razem szczypie w język jak cytryna. Każdy wers możn...
Strużyny to zapis tego, co odpada z człowieka, gdy życie przejeżdża po nim jak traktor. To strzępki dzieciństwa, które miało wyglądać inaczej; obierki teraźniejszości, w której piekiełko to nie zawsze "inni"; ślady świata kruszącego się tak szybko jak my. Budzyński nie próbuje niczego wygładzić - raczej pokazuje, jak te odłupane kawałki człowieka butwieją, pękają, ale wciąż próbują wykrztusić coś spod warstwy gruzu. W tych wierszach nie ma fałszywych wzruszeń, jest tylko suro...
„Katarynka” to jedna z najbardziej znanych nowel Bolesława Prusa – subtelna, a zarazem poruszająca historia o przebudzeniu ludzkich uczuć w świecie chłodnej obojętności. Pan Tomasz, warszawski adwokat przyzwyczajony do ciszy, porządku i dystansu, pewnego dnia dostrzega w oknie sąsiedniego mieszkania niewidomą dziewczynkę. Gdy pod jego kamienicą pojawia się kataryniarz, a dźwięk instrumentu wywołuje na twarzy dziecka zachwyt, w bohaterze dokonuje się cicha, ale głęboka przemia...
Latarnik” to jedno z najsłynniejszych opowiadań Henryka Sienkiewicza – historia samotnego Polaka, który po latach tułaczki znajduje pracę w odległej latarni morskiej. Skawiński, bohater doświadczony przez życie, walczący na frontach i próbujący sił w wielu zawodach, wreszcie odnajduje spokój. Ale wystarczy jedna paczka książek i spotkanie z „Panem Tadeuszem”, by nostalgia za ojczyzną wzięła górę nad obowiązkiem. To opowieść o tęsknocie, która nie zna granic i czasu. O człowie...
Świat dobrych opowiadań zaprasza już od pierwszych zdań. Tak właśnie jest ze “Znajomym z winnicy” – zbiorem, w którym Wojciech Karpiński dzięki czujnemu oku, pełnokrwistym bohaterom i umiejętności kondensowania całej lawiny doświadczeń w klarownej formie, serwuje czytelnikom zaskakujące historie. Najczęściej to drobne, pozornie błahe zdarzenia – spotkanie kobiety na pasach, wizyta u lekarza – uruchamiają tu narracyjną maszynkę. Jedno wspomnienie bohatera pociąga za sobą kolej...
Co się czuje, gdy się czuje?Sześć opowiadań o tym, jak wygląda Lęk, Radość, Tęsknota, Ekscytacja, Złość i Wdzięczność - widziane oczami dzieci.To książka o uczuciach, które potrafią być jak kot, tygrys, kula w gardle albo złoty duszek na ramieniu.AUTORKA Pomaga je nazwać, zrozumieć i polubić.DZIECI DOŁOŻYŁY DO TEJ KSIĄŻKI COŚ WYJĄTKOWEGO - SWOJE RYSUNKI EMOCJI.
"Przedwiośnie" to powieść o dojrzewaniu w kraju, który sam dopiero uczy się żyć. Cezary Baryka dorasta między rewolucją, chaosem i polskimi sporami o to, jak ma wyglądać nowa rzeczywistość. Dostaje w spadku wielkie idee, ale szybko widzi, jak rozpadają się w kontakcie z realnym życiem. To historia o człowieku szukającym sensu - w szklanych domach, w polityce, w samym sobie - i o Polsce w wiecznym stanie przejściowym. Żeromski pokazuje, że dojrzewanie to nie wybór ideologii, l...
"Dobranoc wszystkim nieżywym" to spowiedź człowieka, który dawno przestał wierzyć, że rozmowa z Bogiem może cokolwiek zmienić. Nie ma tu cudów ani zbawienia - jest tylko zmęczenie, ironia i chłód starego umysłu, który nie potrafi już zasnąć. To powolny monolog o końcu - nie apokaliptycznym, lecz codziennym, cichym i śmiesznie ludzkim. Historia, w której brutalność miesza się z czułością, a dawna przyjaźń ze studiów prowadzi bohatera tam, gdzie kończy się już nie tylko miłość,...
Od autoraTym razem, pozwoliłem sobie zabrać Państwa w podróż po uczuciach związanych z "miłością" i jej odcieniami. Uczucia: nieśmiałe, platoniczne, dzikie, nieokiełzane, nieujeżdżone, smutne, tragiczne, radosne, szczęśliwe, to temat wszystkich utworów od początku świadomego myślenia, od początków pierwszego poznania - do nieskończoności.
Jeśli szukasz poezji romantycznej, w której kochankowie spijają sobie ambrozję z ust w świetle księżyca - trafiłeś pod niewłaściwy adres. Paulina Grygielska serwuje nam czystą poetycką bezpośredniość - jest szczerze, mocno i bez kompromisów. Emocje, którymi nafaszerowała wersy, mkną w naszym kierunku niczym szybko wystrzelone strzały i wreszcie przebijają nam serce. Tak pokłuci, z wnętrzem rozoranym jak krater na Marsie, docieramy w końcu do bezpiecznej przystani: wiersze łag...
W każdym człowieku drzemie tęsknota za przygodą. Najwspanialsze chwile możemy przeżyć, podróżując po świecie. Niezapomniane sytuacje, ciekawych ludzi, wspaniałe zabytki i różnorodną przygodę poznasz, jadąc na wycieczkę, a nie siedząc w fotelu w domu. Spakuj, miły Czytelniku, plecak i ruszaj z nami poznawać świat. W drugiej części książki Muzyczne przygody Leo, główny bohater wraz z przyjaciółmi będzie podróżował po Meksyku, Chinach i Francji. W poszukiwaniu przybyszów z Kosmo...
Jeśli jakikolwiek bóg istnieje, to prawdopodobnie ukrył się w tych wierszach. Jeśli metafizyka z erotyką stanowią jedność, to tylko w lekkości, którą te wiersze obiecują. Nie mam nic na swoje usprawiedliwienie, gdy próbuję znaleźć rozwiązanie równania, które w niewiadomych zakłada parytet modlitwy i utopii. Nawet jeśli cuda zdarzają się tylko w języku wierzącego, że stanowi go coś więcej. W dogmacie innej poetyki, gdzie Freud musi zachować liturgiczną powagę, nie tylko względ...
"Ten, którego nie ma" jest powieścią, którą rozpocząłem pisać kilka lat temu. Początkowo, sądziłem, że wyjdzie z tego jedynie krótkie opowiadanie, jednak wciąż dodawałem kolejne wątki i w ten oto sposób powstała ta książka. Jej tworzenie pokryło się z jednym z trudniejszych okresów w moim życiu, dlatego też jest ona bardzo osobista, choć historia w niej przedstawiona jest zupełnie fikcyjna. Pisanie pomogło mi poradzić sobie z natłokiem emocji i uporządkować je wewnętrznie. K...
Poezja jest księgą niezamkniętą. Jeden wers może znaleźć wiele, jeśli nie tysiące interpretacji. Mnie w tych wierszach urzekła myśl prowadząca, różnorodność i zarazem pogoda ducha, która pomimo trudnych doświadczeń życia, o których można przeczytać pomiędzy średnikami, przecinakami, kropkami, wykrzyknikami, pytajnikami nie wpycha czytelnika w głębie fotela i czarnej dziury bezradności. Zachęca raczej do dialogu, nie dając przy tym gotowych odpowiedzi utkanych z kostek frazesó...
