okładka Portret modej wenecjankiebook | epub, mobi | Jerzy Pilch

Pobierz za darmo fragment ebooka

Sprzedaje i dostarcza: Woblink

Portret modej wenecjanki (ebook)

1 ocena, 1 opinia

Sprzedaje i dostarcza: Woblink

Dodano do koszyka

Koszyk

Opis treści

„Historie takie zdarzają się rzadko – raz, dwa, góra trzy razy za życia, ale zdarzają się każdemu. Tak, każdemu! Każdemu? Każdemu! No, chyba że ktoś zupełną jest klęską, katastrofą i zapaścią. Ale i wtedy się zdarzają”. Jerzy Pilch

Słownik samotności? Opowieść o miłosnym olśnieniu? Czy może wyznania arcymistrza rozpadu na temat dążenia do wielkiej miłości?

Przewrotna, dramatyczna i poruszająca historia. Główny bohater, niedoszły historyk sztuki, który całe życie spędził na obsesyjnym szukaniu miłości, poznaje młodziutką i olśniewającą Pralinę Pralinowicz – żywą kopię młodej kobiety z obrazu Albrechta Dürera, studentkę psychologii, kobietę ze wszech miar niepokojącą i tajemniczą, obdarzoną również „atletycznym” talentem literackim.

Niestety, szybko okazuje się, że burzliwy i ekstatyczny związek dwojga kochanków nie ma najmniejszej szansy na przetrwanie. Dlaczego? Czy dwójka bohaterów rzeczywiście pragnie miłości, czy raczej marzy o gwałtownym i efektownym rozstaniu? Kto tu kogo uwodzi, kto kogo zostawia, kto nad kim ma władzę? Czy Pralina rzeczywiście była miłością życia? I czy w ogóle była?

Portret młodej wenecjanki jest bodaj najdoskonalszym pomieszaniem tego, co Pilch od lat uprawia: prozy beletrystycznej, dziennika, eseju, felietonu. Jest jednocześnie kpiarski i smutny, przerażony i euforyczny, zachwycony i gorzki, czuły i zrozpaczony”. Tadeusz Nyczek

Tagi dla ebooka Portret modej wenecjanki

Szczegółowe informacje na temat ebooka Portret modej wenecjanki

O autorze

Jerzy Pilch

Jerzy Pilch to jeden z najważniejszych współczesnych polskich pisarzy, autor takich powieści jak „Pod Mocnym Aniołem”, „Wiele demonów”, „Żywego ducha”, „Tysiąc spokojnych miast”. Zajmował się nie tylko pisaniem powieści – znany jest również ze znakomitych felietonów, dzienników i opowiadań. Na swoim koncie ma także scenariusze filmowe. Współpracował między innymi z „Tygodnikiem Powszechnym”, „Przekrojem” i „Polityką”. Pilch słynął z ogromnej erudycji, autoironii i poczucia humoru. Sam siebie nazywał pierwszym alkoholikiem III RP. Był absolwentem filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim, miłośnikiem futbolu i zagorzałym kibicem Cracovii Kraków. Swojemu ukochanemu sportowi poświęcił wiele miejsca w dziennikach i felietonach.

W wielu dziełach Pilcha pojawiają się postaci posiadające cechy zbieżne z charakterystycznymi cechami autora. Mowa tu między innymi o uzależnieniu od alkoholu, słabości do kobiet, dużej emocjonalności i erudycji. Często bohaterowie Pilcha nazywają się podobnie do niego (Jerzy, Juruś, Jerzyk etc.) i tak jak on pochodzą z Wisły i są ewangelikami. Krytycy doszukują się w tych kreacjach alter ego pisarza. Sam Pilch używał zwykle określenia „postać wymyślona przeze mnie”.

„Pod Mocnym Aniołem” i inne dzieła

W 2000 roku ukazała się najpopularniejsza książka Jerzego Pilcha pt. „Pod Mocnym Aniołem”. Jest to jedno z dzieł najmocniej naznaczonych wątkami autobiograficznymi pisarza. Pilch opisuje w książce zmagania z alkoholizmem głównego bohatera, który notorycznie trafia na izbę wytrzeźwień. Poznanych na detoksie współtowarzyszy czyni bohaterami monologu. Co najciekawsze, nie mamy tu do czynienia z pijacką gadką, a przepełnioną literackim zacięciem próbą spojrzenia na swoje życie z dystansu, próbą refleksji i rozliczenia się z grzechami. Powieść wzięła swój tytuł od knajpy, wokół której rozgrywają się wydarzenia – nieszczęśliwe romanse, pijackie ekscesy i rozmowy o literaturze.

Nagrody literackie zdobyte przez Jerzego Pilcha

Pilch był laureatem wielu prestiżowych nagród literackich. W 1989 roku otrzymał Nagrodę Kościelskich za tom poetycki „Wyznania twórcy pokątnej literatury erotycznej”. Dziesięć lat później otrzymał Paszport „Polityki” za zbiór „Bezpowrotnie utracona leworęczność”. W 2001 roku za powieść „Pod Mocnym Aniołem” otrzymał Nagrodę Literacką Nike, w 2004 roku za „Wiele demonów” ‒ Nagrodę Literacką Gdynia.

Pilch i kino

Jerzy Pilch znany jest nie tylko z pisania znakomitych felietonów, powieści i opowiadań. Pisarz zaliczył również udany romans z kinem. Był autorem scenariuszy do dwóch części filmów krótkometrażowych z cyklu „Święta polskie” – „Żółtego szalika” i „Miłości w przejściu podziemnym”. Ten pierwszy, wyreżyserowany przez Janusza Morgensterna, wielkimi literami zapisał się w historii polskiego kina. Nie tylko za sprawą scenariusza Pilcha, ale również znakomitej gry aktorskiej Janusza Gajosa. Bohater jest dyrektorem dużej firmy, który zmaga się z uzależnieniem od alkoholu. W filmie zostały przedstawione relacje Bohatera z otoczeniem – byłą żoną, dziećmi, obecną kochanką. Jego odbiór rzeczywistości jest jednak zniekształcony i zdominowany przez alkohol. Uzależnienie niechybnie prowadzi Bohatera do upadku.

Pilch doczekał się także wartych uwagi ekranizacji swoich dzieł. Najważniejszym z nich jest „Pod Mocnym Aniołem” – film, którego scenariusz powstał na podstawie książki o tym samym tytule. Za reżyserię filmu odpowiedzialny był Wojciech Smarzowski, który dał książce nowe życie, przysparzając jej dodatkowej popularności. „Pod Mocnym Aniołem” nominowany był do czterech Orłów i ostatecznie zdobył jedną statuetkę ‒ za drugoplanową rolę Kingi Preis.

Śmierć

Jerzy Pilch zmarł 29 maja 2020 roku w swoim domu w Kielcach. O śmierci pisarza poinformowała jego żona. W komunikacie dla mediów przekazała, że Pilch w ostatnich tygodniach życia miał problemy z ciśnieniem.

W księgarni internetowej znajdziecie szeroką ofertę powieści i zbiorów opowiadań Jerzego Pilcha w formie ebooka, audiobooka i książki papierowej.

Opinie i oceny ebooka Portret modej wenecjanki

8,0

1 ocena / 1 opinia

razem z Lubimy Czytać

Pilch prowokuje i czaruje

Na nową książkę Jerzego Pilcha czekałam z niecierpliwością. Gdy już trafiła w moje ręce, chciałam dozować sobie lekturę, by jak najdłużej móc się nią cieszyć. Nie udało mi się, gdyż pochłonęłam całość jednym tchem. To stary, dobry Pilch, za którego prozą nieco się stęskniłam. „Portret młodej Wenecjanki” trudno jednoznacznie zakwalifikować pod względem gatunkowym. Mamy tu narrację i świat przedstawiony typowy dla epiki, ale jednocześnie pojawiają się fragmenty felietonistyczne, przypominające dziennik czy pamiętnik oraz krytycznoliterackie teksty. Początkowo wydawać się może, że autor skupi się jedynie na postaci kobiety przypominającej Wenecjankę z portretu Durera. Bohater opętany uczuciem do niej wydaje się żyć tylko miłością, namiętnością, zazdrością i kontemplowaniem piękna oraz zdolności urodziwej kochanki. Szybko jednak okazuje się, że ten wątek to pretekst do wielu dygresji na ulubione przez Pilcha tematy – literatury, książek, czytelnictwa, sztuki, sportu i seksu. Z tego też powodu odnajdujemy tu wiele interesujących artystycznych i filozoficznych kontekstów. Nieraz to poważne odniesienia, nieraz autor zdaje się nimi bawić albo prowokować odbiorcę. W ogóle większość treści to gra, jaką Pilch prowadzi z czytelnikiem, jakby chciał sprawdzić granice jego wytrzymałości, tolerancji i wrażliwości. To gra jednostronna, bo jej efektów nie pozna, chyba że z recenzji, korespondencji czy podczas spotkań promujących książkę. Czytelnik też ma ograniczone możliwości, bo nie podyskutuje z autorem podczas lektury, nie skonfrontuje swoich odczuć z jego intencjami i może jedynie zastanawiać się nad tym, co przeczytał. Tylko tyle i aż tyle, bo obok „Portretu młodej Wenecjanki” nie da się przejść obojętnie. Ta książka to na pewno gratka dla miłośników prozy Pilcha. Znajdą w niej typowe dla pisarza elementy autobiograficzne (np. odniesienia do choroby Parkinsona) przemieszane z literacką fikcją; sporo tu autotematyzmu i refleksji na temat przeczytanych książek, sporo o dawnej sztuce, o współczesnym życiu i – oczywiście – o seksie, o którym raz autor pisze niemal lirycznie, innym razem wulgarnie. I jeszcze język – pełen „pilchowszczyny”! Bardzo lubię ten styl, w którym powaga przeplata się z ironią i sarkazmem, kunsztowne, barwne zdania sąsiadują z prostymi frazami i równoważnikami zdania, poetyckość zaskakująco komponuje się z dosadnością i naturalizmem, a całość jest systematycznie wzbogacana przesadniami i gradacjami. Taką prozę chłonie się wszystkimi zmysłami! BEATA IGIELSKA

Portret modej wenecjanki

Portret modej wenecjanki

Ebook

Oceń i podziel się swoją opinią

Zero