Z długiej historii teatru japońskiego Estera Żeromska wybrała szóstą dekadę XX w. – okres narodzin awangardowego nurtu post-shindeki. Autorka poddaje analizie cechy tradycyjne i nowatorskie teatru, a zwłaszcza dramatu tego nurtu. Eksponując problem czasu, skupia się na motywie „powrotu do przeszłości” – do tradycyjnych japońskich pojęć i odczuć, do znanych symboli i odwołań mitologicznych czy legendarnych. Konstrukcja tej książki jest zwarta i logiczna, a przedstawiona argu...
Roman Warszewski - dziennikarz i pisarz, autor wielu książek, w tym kilku bestsellerów. Laureat prestiżowych nagród, niestrudzony globtroter, tropiciel zagadek przeszłości i znawca ceramiki prekolumbijskiej. Wielokrotnie przebywał w Ameryce Południowej i Środkowej, które zna jak własną kieszeń. W swych wojażach dotarł nawet na Wyspę Wielkanocną. Spotykał się i przeprowadzał wywiady z noblistami, terrorystami, dyktatorami, prezydentami i słynnymi szamanami. Tym razem Roman War...
„…darem losu, paradoksalnie, jedynym – i to jeszcze takiej miary – intelektualistą, w którego przeżyciach i przemyśleniach, w poezji i eseistyce stale funkcjonują litewski krajobraz, historia i kultura, jest Czesław Miłosz. Począwszy od Doliny Issy. W jego poezji, zwłaszcza w utworach o tak wyjątkowej konstrukcji, jak tom Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada, bezpośrednio lub niebezpośrednio we wszystkich zbiorach esejów, zaczynając od Zniewolonego umysłu aż po ostatnie książk...
W Polsce Pasolini rozpoznawany jest przede wszystkim jako reżyser filmowy, w mniejszym stopniu jako poeta. Oczywiście znane są jego sympatie polityczne – lewicowy radykalizm, a także poglądy na współczesną obyczajowość; tu pamięta się o jawnie deklarowanym homoseksualizmie artysty oraz jego licznych kłopotach z cenzurą i włoskim wymiarem sprawiedliwości. A wreszcie Pasolini to także tragiczna śmierć – potworny mord na plaży w Ostii, którego zleceniodawców nigdy nie odnalezion...
Twórczość naukowa Kazimierza Brauna weszła na trwałe do polskiej teatrologii. Jego nazwisko pojawia się na wielu obszarach: teorii teatru, praktyki, krytyki i historii. Wojciech Kaczmarek, Kazimierza Brauna Historia teatru Do grona tych, którzy przypomnieli Norwida w sposób najbardziej spektakularny (w tym wypadku chciałoby się powiedzieć „spektaklowy”) i ocalili jego pamięć dla potomnych, należy bez wątpienia profesor i reżyser Kazimierz Braun. Jest to najwybitniejszy i ...
Przenosząc na ekran scenariusz "Medium" moim zamiarem było stworzenie filmu grozy, wpisanego w konstrukcję filmu kryminalnego. Podjąłem taką próbę, w pełni zdając sobie sprawę, jak karkołomnym przedsięwzięciem jest połączenie obcych sobie gatunków - kryminału i horroru. Mimo tego zagrożenia uwierzyłem, że jest możliwe, aby horror
i kryminał dzięki jednorodnej wizualizacji warst narracyjnych przeniknęły się nawzajem i scaliły w jedność.
Jacek Koprowicz
Ten zbiór publicystyki jednego z najlepszych polskich pisarzy politycznych otwiera znalezione w internecie motto: „Jestem lumpen-liberałem aspirującym do łże-elit, tkwiącym w układzie i uprawiającym quasi-terror. Mój dziadek zakładał KPP i służył w Wehrmachcie,a prababcia była funkcjonariuszką carskiej Ochrany”. Kuczyński pisze ostro i polemicznie, zawsze wspierając swoje opinie faktami oraz konkretami. Książka jest zaskakująco aktualną lekturą na gorącą politycznie polską je...
Błyskotliwa obrona moralnego prawa do aborcji i aborcji jako działania na rzecz społecznego dobra, autorstwa znanej amerykańskiej poetki i feministki, wieloletniej felietonistki „The Nation”. Aborcja nie jest złem. Nie jest też dobrem w sensie metafizycznym. To dobro publiczne - zabieg medyczny, który musi być legalny i dostępny, dlatego po prostu, że bywa potrzebny. Sęk w tym, że jest potrzebny wyłącznie kobietom, a żyjemy w świecie rządzonym głównie przez mężczyzn. Zakaz ...
CIAŁO: przy wzroście 170 cm waży ok. 65 kg (przybliżone BMI: 22,50). Największą, acz nieodwzajemnioną pasją życiową pozostaje... kulturystyka. Nie znajduje w sobie jakichkolwiek talentów sportowych, a jednak dwa lub trzy razy w tygodniu rekreacyjnie truchta – raczej dla przewietrzenia głowy niż kondycji. W wieku 60+ jeszcze potrafi to, co widać na zdjęciu (skoczyć salto do tyłu). PŁEĆ (biologiczna i kulturowa): dwakroć męska. KULTURA: ? Książka Ciało – płeć – kultura za...
Anatomia istnienia to zbiór esejów pisanych ręką dojrzałego mężczyzny. Znajdziemy tutaj życiorysy bohaterów bez imienia, skondensowane, biograficzne pigułki ukazujące wszystkie odcienie i etapy ludzkiego życia: nieświadomą młodość, ból dojrzewania, rozkosze ciała, gorycz rutyny, oswajanie przemijania. Autor przedstawia wnikliwy, wręcz anatomiczny obraz życiowych mechanizmów i procesów obejmujących wiele sfer życia: miłość, małżeństwo, chorobę, dojrzewanie i przemiany ciała...
I kobiety, i mężczyźni potrzebują dziś wsparcia w zrozumieniu dziwnego świata, w którym żyją. Świata, który powoli przestaje być poligonem rywalizacji – w pracy, przestrzeni publicznej, domu – a staje się polem współpracy. W takim świecie liczy się kreatywność, zrozumienie i akceptacja, które płyną ze wspólnej energii mężczyzn i kobiet. Nie marnujmy więc tej energii. Wyzwólmy ją w sobie! Ta książka ma wspomagać kobiety (a przez to i mężczyzn) w życiu – i tym codziennym, zwykł...
Autor w książce wyraża swój stosunek do ludzi, instytucji i państw, czyli do wszystkiego, z czym przyszło mu się zetknąć i czasami zmierzyć. Jako syn więźniów Revensbrucku i Stutthofu w swoim życiu pozostawał wyczulony na sprawy rodaków. Obserwując bacznie wydarzenia w kraju i na świecie, uznał za stosowne się do nich odnieść. Swoim opisem PRL-u potwierdził, że rzeczywiście był to najweselszy barak socjalizmu. Wolną Polskę uznaje zaś za nie do końca spełniającą marzenia rodak...
Zbór angielskojęzycznych esejów poświęcony niedokończonemu cyklowi „Pieśń lodu i ognia” George’a R.R. Martina w kontekście literackiej tradycji średniowiecza. Czytelnik znajdzie tu teksty zawierające nowe, oryginalne tezy na temat sposobu, w jaki Martin wykorzystuje średniowieczne gatunki literackie, jak romans, saga, lub chanson de geste, oraz zabiegów używanych przez autora w celu osadzenia tychże w kontekście postmodernizmu. Książka w języku angielskim....
Książka pokazuje, jak wielkie możliwości artystyczne i poznawcze zawiera ten rodzaj pisarstwa, który Clifford Geertz określa mianem gatunków zmąconych. Bo Po Galicji jest i nie jest reportażem literackim, jest i nie jest esejem historycznym, jest i nie jest książką z antropologii kulturowej. Nie jest, ale zarazem jest tym wszystkim jednocześnie. I to na sposób nowatorski i znakomity. Ryszard Kapuściński
Dziecko znanego człowieka ma w pierwszym rzędzie do przerobienia wielki bagaż psychiczny. Jeśli zechce wyjść z cienia, musi najpierw "pokonać" w sobie własnego rodzica, strząsnąć jego publiczny wizerunek. Musi "dojść do siebie", odzyskać swoją tożsamość, a potem dopiero pokazać, co potrafi. Jeśli potrafi i jeśli mu się uda.
Pytania postawione przez bohatera naszego tomu - niekiedy kilka dekad temu - wciąż prowokują do szukania odpowiedzi, wizje przyszłości potwierdziła społeczna rzeczywistość, intuicje badawcze znalazły uzasadnienie, a obrana metoda konfrontacji historii i filmu króluje na najznamienitszych uczelniach. Cóż więcej można dodać? Może tylko to, że wybory moralne, jakich dokonał Rafał Marszałek na skomplikowanej drodze zawodowej kariery, przyniosły mu życie spełnione, pełne malownicz...
Czy zwierzęta noszą maski? I co się kryje w ich oczach, skoro „nie ma tam duszy”? Czy możliwa jest heterotopia – świat radykalnie inny od naszego, gdzie „nie ma mowy o zabijaniu i zjadaniu”, bo Inni to „partnerzy, bliscy”? Gdzie zamiast wiedzy-władzy mamy strategię świadomej niewiedzy, a zamiast dominacji – współodczuwanie? Balansując na granicy literackiej mitologii i krytycznej eseistyki, Olga Tokarczuk opowiada nam o ciele, seksualności i śmierci, o uwikłaniu w płeć i uwie...
Trzynaście z tych krótkich historyjek, które masz przed sobą, ukazało się po raz pierwszy w gazecie GRA (Gazeta Ruchu Abstynenckiego). Dotykam w tych tekstach trudnych spraw, nazywam problemy, pokazuję truności, ale bardzo chcę Ci przekazać, że mimo trudności warto mieć nadzieję. I że wiele zależy od Ciebie samego.
David Wiles analizuje sposoby wykorzystywania przestrzeni w widowiskach kulturalnych, obrzędach religijnych, przedstawieniach ulicznych i cyrkowych oraz występach odbywających się w galeriach czy pubach. W swoich rozważaniach wykorzystuje znane antropologiczne teorie przestrzeni (Mircea Eliadego, Richarda Schechnera, Victora Turnera i Yi-Fu Tuan), które łączy z filozoficzną koncepcją przestrzeni Michela Foucaulta i socjologicznym punktem widzenia Henri`ego Lefebvre`a. W efekc...
Dramat i komedia Teatrów Warszawskich 1868-1880 to książka o fascynujących latach w dziejach teatru polskiego, nazywanych „epoką gwiazd". Korzystając z metody rzetelnej dokumentacji oraz fenomenu wyobraźni, autorka proponuje stopniowe odkrywanie historii dzisiejszego Teatru Narodowego porównane do pracy kamery filmowej, która najpierw śledzi życie niegdysiejszej Warszawy, a następnie plac Teatralny i gmach teatru. Wjeżdża do wnętrza, fotografując poszczególne sale - Teatr Wie...
